Subscribe Now !

×

Subscribe to receive updates each week, plus get exclusive content, only available to those on my mailing list.

പഴയതല്ലാത്ത പെണ്‍ചരിത്രം

Posted on Categories KanmashiLeave a comment on പഴയതല്ലാത്ത പെണ്‍ചരിത്രം

IMG-20171121-WA0015

കേരളീയ സംസ്കാരം എന്ന ഒന്ന്‌ ഉണ്ട് ഈ നാട്ടിൽ!. അത്‌ സംരക്ഷിക്കാൻ കടപ്പെട്ടവരും ഉണ്ട്!. ചരിത്രം ഒരു പാർട്ടിക്കും, സംഘടനകൾക്കും ,വ്യക്തികൾക്കും തിരുത്താൻ ആവില്ല. ജനങ്ങൾ ആണ് ചരിത്രം രചിക്കുന്നത്. അത്‌ സംരക്ഷിക്കാനും അവർക്കറിയാം. അപ്പനപ്പുപ്പമ്മാരെയെല്ലാം പീഡോഫീലയക്കാരായും അമ്മയമ്മൂമ്മമാരെയെല്ലാം ഇരകളായും ബലറാം കണ്ടുപോയാൽ എങ്ങനെ പഴിക്കാനാകും, ആരോട് പരാതി പറയും! മഹാനായ തൊഴിലാളി കര്‍ഷക നേതാവിനെ അവഹേളിച്ചത് വഴി സാധാരണക്കാരന്‍റെയും പാവപ്പെട്ടവന്‍റെയും ആത്മാഭിമാനബോധത്തെയാണ് കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ടീയ സഹവർത്തി അവഹേളിച്ചിരിക്കുന്നതെന്ന് നിശ്ശംശയം പറയാം! കൂടെ കേരളത്തിന്റെ സംസ്കാരം, വർഷങ്ങളുടെ രീതികൾ , സ്തീശക്തിയെ, സ്ത്രീകളുടെ സംസ്കാരപാരംബര്യത്തെ! കാലങ്ങളുടെ മാറ്റം, രീതികളുടെ വളർച്ച, ചിന്താഗതികളുടെ മാറ്റത്തിലൂടെ സമത്തിനൊപ്പം , വന്ന മാറ്റങ്ങൾ പ്രശംസനീയം തന്നെ. എന്നാൽ പഴയകാലങ്ങളെ സംസ്കാരത്തെ കുറ്റപ്പെടുത്താനും , അതുവഴി വ്യകതികളുടെ പ്രവർത്തികളെ ഒന്നാകെ കുറ്റപ്പെടുത്താനും സാധിക്കില്ലാ , ആർക്കും !

പഴമക്കാരുടെ കഥകളിൽ നിന്ന് കേട്ടതാണ്, വല്യപ്പച്ചന് 14 വയസും വല്യമ്മച്ചിക്ക് 13 വയസുമുള്ളപ്പോഴാണ് അവരുടെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞത്. മൂത്താങ്ങളയുടെ തോളിലിരുന്ന് കുന്നിന്‍ മുകളിലെ പള്ളിയിലേക്ക് കല്യാണം കഴിക്കാൻ പോകുന്നത് വല്യമ്മച്ചി രസകരമായി വിവരിക്കുന്നത് കേട്ടിട്ടുണ്ട്.കരയാതിരിക്കാന്‍ ചക്കരയും തേങ്ങയും കയ്യിൽ കൊടുത്തിരുന്നു. നല്ല ബുദ്ധിസാമര്‍ത്ഥ്യമുണ്ടായിരുന്ന അഞ്ചാം ക്ളാസിൽ പഠിപ്പ് നിര്‍ത്തേണ്ടി വന്ന വല്യമ്മച്ചി 15 വയസു മുതൽ പേറൂ തുടങ്ങി കാണണം. 10 പെറ്റു. 9 പേർ ജീവിച്ചു. ഇല്ലായ്മയിലും വല്ലായ്മയിലും അയല്‍വക്കത്തുള്ള കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ക്കൂം പങ്കു കൊടുത്തും കുഞ്ഞുങ്ങളെ വളര്‍ത്തിയും.എവിടെയും രേഖപ്പെടുത്തപ്പെടാതെ മണ്‍മറഞ്ഞു. ഇത് ഒരുകാലത്തെ അത്ര പഴയതല്ലാത്ത പെണ്‍ചരിത്രം. ഇതൊക്കെ ഈ കഥകയായി, മറ്റു പല പേരുകളിൽ, അംബലങ്ങളിൽ നടന്ന കഥകളായും കേട്ടവർ ധാരാളം ആയിരിക്കാം! എന്നിരുന്നാലും ചരിത്രത്തിന്റെ ഏടുകളെ കുറ്റപ്പേടുത്തിയ പ്രസ്താവനകൾ വരുംബോൾ ഇത്തരം കേട്ടുകഥകൾ പലരുടെ മനസ്സിലും ഉരുത്തിരിഞ്ഞു വരുന്നുണ്ടാവാം, നിശ്ശംശയം!

അപ്പനപ്പുപ്പമ്മാരെയെല്ലാം പീഡോഫീലയക്കാരായും അമ്മയമ്മൂമ്മമാരെയെല്ലാം ഇരകളായും കണ്ടുപോയാൽ എങ്ങനെ പഴിക്കാനാകും കൂട്ടുകാരെ , വീട്ടുകാരെ, നാട്ടുകാരെ! പെൺകാഴ്ച ആണിന് ഒരു പ്രത്യാശതന്നെയാണ്. ജീവിക്കാനും പ്രണയിക്കാനും കാമിക്കാനുമുള്ള അവകാശത്തിന്റെ ഭാഗമാണത്. ആൺ കാഴ്ചകൾ പെണ്ണിനും ഇതേ അവകാശം നല്കുന്നുണ്ട്. സമൂഹത്തിന്റെ വിരസവും വന്ധ്യവുമായ ജീവിതമുഹൂർത്തങ്ങളിൽ സ്വയം വിവസ്ത്രരായിക്കൊണ്ട് കാഴ്ചയുടെ ഉടലുകൾ നടത്തിയ വിമോചനപ്രഖ്യാപനം കൂടിയാണ് കേരളത്തിന്റെ പെൺചരിത്രം. അവര്‍ക്കു ജീവിക്കാൻ തേയിലക്കാട്ടിലും കുറ്റിക്കാട്ടിലും അഭിമാനം വിറ്റു ജീവിച്ചാൽ മതിയായിരുന്നെങ്കിൽ ഇത്രയും വലിയൊരു പെണ്‍ചരിത്രം കേരളത്തില്‍നിന്ന് ഉണ്ടാകില്ലായിരുന്നു. അവരുടെ ജീവിതസമരങ്ങൾ മൂന്നുനേരം അല്ലലില്ലാതെ കഴിക്കാനും പിന്നെ മാന്യമായി ജീവിക്കാനും വേണ്ടിയായിരുന്നു എന്നു തിരിച്ചറിയനുള്ള വകതിരിവുണ്ടായിരുന്നു കേരളത്തിലെ ജനങ്ങൾക്ക് , അവരുടെ ചിന്താഗതിക്ക്! അതിനാൽ മാറ്റങ്ങളെ മനസ്സിലാക്കാനും സ്ത്രീ എന്നത് ഒരു ജീവിനും, ശക്തിയും, രക്ഷയും ദേവിയും ആണെന്നും അംഗീകരിക്കാൻ താമസം ഉണ്ടായില്ല!

കേരളീയ പെണ്‍മയുടെ കഥകൾ ദശാബ്ദം പിന്നിടുകയാണ്. അജ്ഞാനത്തിന്റെയും പാരതന്ത്ര്യത്തിന്റെയും സര്‍ഗാത്മക നിഷേധത്തിന്റെയും ഇരുള്‍ വീണ പഴയ പെണ്‍വീഥികളിളല്ലം അക്ഷര വസന്തത്തിന്റെ വെളിച്ചക്കീറുകൾ പിറന്നു വീണത്. ശൈശവ വിവാഹം മനുഷ്യാവകാശങ്ങളുടെ ലംഘനമാണ്വിവാഹം കഴിക്കുന്ന പെണ്‍കുട്ടികൾ നേരിടുന്ന ഒരു പ്രധാന പ്രശ്നം ശൈശവ വിവാഹത്തോടെ വീട്ടുകാരിൽ നിന്നും കൂട്ടുകാരിൽ നിന്നും അകറ്റപ്പെടുന്നു.വിദ്യാഭ്യാസത്തിന് സാധിക്കുകയില്ല.സമൂഹത്തിലെ പല അവസരങ്ങളിൽ നിന്നും മാറ്റി നിർത്തപ്പെടുന്നു. നിയമപരമായി പെണ്‍കുട്ടി 18 വയസ്സ് കഴിഞ്ഞവളും ആണ്‍കുട്ടി 21 എന്ന് കാലഘട്ടത്തിന്റെ മാറ്റത്തോടെ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടു. എങ്കിലും പെട്ടുപെഴച്ച് ചിലയിടത്തെങ്കിലും നടക്കുന്ന ശൈശവവിവാഹത്തെ സമൂഹം ഒന്നടങ്കം ഇന്ന് എതിക്കുക തന്നെ ചെയ്യുന്നു! എന്നാൽ എതോകാലത്ത് എങ്ങനെയോ നടന്ന വിവാഹങ്ങളെ ഉദാഹരണമായി നൽകി അതിലൂടെ പ്രശസ്തരെയും സമൂഹത്തെയും ഒന്നടങ്കം അവഹേളിക്കുന്നതിലൂടെ ആർക്കും ഒരു നേട്ടവും ഉണ്ടാകുന്നില്ല എന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ നെടുംതൂണുകളുടെ ആവശ്യം ഇല്ല, തീർച്ച!

ഒരു അടിവര
അവകാശം എന്നാൽ സമൂഹത്തിനും വ്യക്തിക്കും ഉള്ള സ്വാതന്ത്രം ആണ് അത് സ്ത്രീക്ക് അവകാശപ്പെതാണ്,ജീവിക്കാനുള്ള അവകാശം. സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനുള്ള അവകാശം, അത് വിവാഹത്തോടെ ഇല്ലാതാകുന്നില്ല,സ്വന്തം താല്പര്യത്തിനു അനുസരിച്ച് ജീവിക്കാനുള്ള അവകാശം. സ്വയം സുരക്ഷക്കുള്ള അവകാശം,! തനിക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള ആൾക്ക് വോട്ട് ചെയ്യാനുള്ള അവകാശം. കുട്ടികളെ ജനിപ്പിക്കുന്നതിനും ഗർഭധാരണതിനുമുള്ള അവകാശം. സമൂഹത്തിൽ വസ്ത്രം,പാർപ്പിട,ഭക്ഷണം എന്നിവ ലഭിക്കുമെന്നുള്ള അവകാശം! വിദ്യാഭ്യാസം.ചൂഷണത്തിന് എതിരെ ഉള്ള അവകാശം. സാമൂഹിക തിന്മകളിൽ നിന്നുള്ള സ്വാതന്ത്രം! തന്റെ ഭാഷ,സംസ്ക്കാരം എന്നിവ സംരക്ഷിക്കാനുള്ള അവകാശം.വിവേചനമില്ലാതെ മതം , ജാതി ,ഭാഷ ഇതൊന്നും നോക്കാതെ ജീവിക്കനുള്ള അവകാശം, ഇല്ലെ ഏതൊരു സ്ത്രീക്കും! ഉണ്ടെന്നാണ് വിശ്വാസം…………………

സിബി ടൈറ്റസ് :- മസ്കറ്റ് ഗാല ഇടവകാംഗങ്ങളുടെ സഹോദരിയും സ്നേഹിതയുമായ കൊച്ചമ്മ

Posted on Categories KanmashiLeave a comment on സിബി ടൈറ്റസ് :- മസ്കറ്റ് ഗാല ഇടവകാംഗങ്ങളുടെ സഹോദരിയും സ്നേഹിതയുമായ കൊച്ചമ്മ

IMG-20171121-WA0015
വളരെ നല്ലൊരു പാട്ടുകാരി, പള്ളിയിലെ ക്വയറിനൊപ്പം കീ ബോർഡ് വായിക്കുക , ഇതെല്ലാം സിബി കൊച്ചമ്മ തന്റെ ചെറിയ ചില കഴിവുകൾ മാത്രം എന്ന് സ്വയം വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു. മസ്കറ്റ് മാർത്തോമ സഭയുടെ വികാരിയായ ടൈറ്റസ് തോമസ് അച്ചന്റെ ഭാര്യ,2 കുട്ടികളുടെ അമ്മകൂടെയാണ് ഞങ്ങളുടെ ഈ കൊച്ചമ്മ.

ക്രിസ്തീയജീവിതത്തിൽ മാർത്തോമ സഭയിലെ ഒരു പുരോഹിതനോടൊപ്പം തന്റെ ജീവിതവും ദൈവത്തിനായി സിബി കൊച്ചമ്മ സമർപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. തന്റെ ദൈവവിളിയിലേക്കുള്ള പ്രചോദനങ്ങൾക്കും പ്രോത്സാഹനങ്ങൾക്കും അച്ചനെയാണ് മാതൃകയായി കാണുന്നത്. തങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് ദൈവത്തിന്റെ വേലക്കായി വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കയാണെന്നാണ് സിബി കൊച്ചമ്മ വിശ്വസിക്കുന്നത്. ക്രിസ്തീയജീവിതം വെറും വാക്കുകളിലുടെയല്ല മറിച്ച് ജീവിച്ചുകാണിക്കുന്നതിലൂടെയാണ് വിശ്വാസം അടിയുറപ്പിക്കുന്നെത് എന്നും കൊച്ചമ്മ പറയുന്നു.

നല്ലൊരു ക്രിസ്തീയജീവിതം എങ്ങനെയായിരിക്കണം എന്ന് തന്റെ വീട്ടിൽനീന്ന് അനുഭവിക്കാനും, ജീവിക്കാനും, അപ്പച്ചനും അമ്മച്ചിയും പഠിപ്പിച്ചിരുന്നു. റ്റൈറ്റസ് അച്ചനുമായുള്ള വിവാഹം,മറ്റേതൊരു വിവാഹത്തെപ്പോലെ ആലോചനയിൽ വന്ന ഒന്നായിരുന്നു. എങ്കിലും ഒരു പുരോഹിതനുമായുള്ള ജീവിതത്തിന്റെ അടിത്തറ ശക്തമായി ഉറപ്പിക്കാനും, അത് ജീവിതത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവരാനും മറ്റും എന്നെ ഏറ്റവും സഹായിച്ചത് അച്ചന്റെ അമ്മ തന്നെയാണ്. അപ്പോൾ അതുവഴി അച്ചനെ കൂടുതൽ മനസ്സിലാക്കാനും, അച്ചന്റെ ഇടവക ശുശ്രൂഷയുമായി ചേർന്നു പോകുന്ന ഒരു നല്ല അടിസ്ഥാനം ക്രിസ്തുവിലൂടെ എനിക്കെന്റെ ജീവിതത്തിൽ രൂപപ്പെടുത്തിയെടുക്കാനും സാധിച്ചു. “അച്ചന്റെ അമ്മയുടെ ജീവിതം ഞാൻ കണ്ടു പഠിക്കയായിരുന്നു. അമ്മച്ചിയുടെ പിന്തുണയും ഉപദേശങ്ങളും മാത്രമായിരുന്നു, നല്ലൊരു ക്രൈസ്തവജീവിതം രൂപപ്പെടുത്തിയെടുക്കാൻ എന്നെ സഹായിച്ചത്” കൊച്ചമ്മ പറഞ്ഞു. അമ്മയുടെ ഉപദേശങ്ങളിൽ ഏറ്റവും നല്ല ഉപദേശമായി തോന്നിയതും, വളരെ അധികം സ്വാധീനിച്ച ഒരു കാര്യം, നമുക്ക് പലമനുഷ്യരുമായി സംസാരിക്കേണ്ടതായി വരും. ഇടവക ജനങ്ങളുടെ ഇടയിലേക്കിറങ്ങി നമ്മൾ പ്രവർത്തിക്കുമ്പോൾ , പല മനുഷ്യരുടെയും പ്രയാസങ്ങളും സന്തോഷങ്ങളും അവർ നമ്മളുമായി ‘ഷെയർ‘ ചെയ്യുന്നത്, വേറെ ആരോടുംതന്നെ പറയാതിരിക്കുക. നമ്മൾ എല്ലാം കേട്ട് നമുക്ക് അറിയാവുന്നതുപോലെ അവരുടെ പ്രയാസങ്ങളും സങ്കടങ്ങളും മനസ്സിലാക്കാൻ ശ്രമിക്കുക. ഇന്ന് തിരക്കുകൾ ഏറെ ഉള്ള ഒരു ലോകത്തിലാണ് നാം ഏവരും ആയിരിക്കുന്നത്. മറ്റുള്ളവരെ ഒന്നുകേൾക്കുവാവും അവരുടെ ആവശ്യങ്ങളിൽ ഒന്ന് അടുത്തിരിക്കാനും ആർക്കും സമയമില്ല. ഈ ഒരു കാലഘട്ടത്തിൽ അവരുടെ പ്രയാസങ്ങളിൽ അവരെ കേൾക്കുവാനും അവരോടൊപ്പം ആയിരിക്കാനും അവർക്കായി പ്രാർത്ഥിക്കാനും കഴിയുമ്പോഴാണ് അവരിൽ ഒരു ആശ്വാസത്തിന്റെ കുളിർമ്മ പകരുവാനും ഒരു മഴവില്ലിന്റെ മനോഹാരിത അവരുടെ ജീവിതത്തിൽ നൽകുവാനും കഴിയുന്നത് എന്ന് കൊച്ചമ്മ പൂർണ്ണമായി വിശ്വസിക്കുന്നു.

തോമസ് അലക്സാണ്ടറുടെയും ,സാറാമ്മ അലക്സാണ്ടറുടെയും മകൾ, സോണി അലക്സാണ്ടറുടെ സഹോദരികൂടിയാണ് സിബി റ്റൈറ്റസ് എന്ന ഞങ്ങളുടെ ഈ കൊച്ചമ്മ. സ്കൂൾ പഠിത്തം ചെങ്ങന്നൂർ സെന്റ് ആൻസ് ഹൈസ്കൂളിൽ,തുടർന്ന് ഡിഗ്രി ചെയ്തത് ക്രിസ്റ്റ്യൻ കോളേജിലും ആണ്.ധാരാളം കൂട്ടുകാരെക്കാൾ,വളരെ സെലെക്റ്റീവ് ആയിട്ടുള്ള കൂട്ടുകാർ മാത്രമെ കോളേജിലും സ്കൂളിലും ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു, അവരുമായി ഇന്നും ഒരു സംമ്പർക്കവും,അടുപ്പം വെച്ചു പുലർത്തുന്നു.

ഒരു പട്ടക്കാരെന്റെ ഭാര്യ എന്ന നിലയിൽ,വരുംതലമുറക്ക് നൽകാനുള്ള സന്ദേശം നമ്മൾ സ്വയം മറ്റുള്ളവർക്ക്, മാതൃകയായിത്തീരണം എന്നാണ്. ആ മാതൃക മറ്റാരുമല്ല ,കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തു തന്നെയാണ്. നമ്മുടെ നടപ്പിലും പ്രവർത്തിയിലും,വിശ്വാസത്തിലും നിർമ്മലതയിലും നമ്മൾ വിശ്വാസികൾക്ക് മാതൃകയായിരിക്കണം. അതാണ് ദൈവം നമ്മളെ ഒരോരുത്തരെയും കുറിച്ചാഗ്രഹിക്കുന്നത്. നമ്മളോരൊരുത്തരും ദൈവകൃപയിൽ ആശ്രയിക്കേണ്ടത് ഈ കാലത്തിലെ ഒരു അനിവാര്യതയാണ്. ഒരു മനുഷ്യൻ സർവ്വ ലോകവും നേടിയാലും തന്റെ ജീവനെ കളഞ്ഞാൽ എന്ത് പ്രയോജനം. കർത്താവ് ചോദിച്ച ഒരു ചോദ്യമാണിത്. ഇന്ന് മനുഷ്യൻ സമ്പത്തിലും പദവിയിലും പേരിലും ജോലിയിലും ഒക്കെ ആശ്രയിക്കുന്നു. ദൈവത്തെ മറന്നു പോകുന്നു. നാളെ കുറിച്ച് നമുക്ക് ഒന്നും പറയുവാൻ കഴിയില്ല. നമ്മുടെ ജീവിതം ഒരു കൊച്ചു ജീവിതമാണ്. വെള്ളത്തിലെ കുമിളപോലെ പെട്ടന്ന് പൊട്ടിപോകുന്നത്. നിമിഷങ്ങൾ മാത്രം ദൈർഘ്യമുള്ളത്. എല്ലാറ്റിനേക്കാളും ഉപരി നാം നമ്മുടെ ദൈവത്തിലാണ് നാം ആശ്രയിക്കേണ്ടത് എന്ന് സിബിക്കൊച്ചമ്മ പൂർണ്ണമായി വിശ്വസിക്കുന്നു. ദൈവമാണ് നമ്മെ ഓരോ നിമിഷവും വഴിനടത്തന്നത് എന്ന് കൊച്ചമ്മയുടെ ഒരു ഉറച്ച വിശ്വാസമാണ്.

സിബി കൊച്ചമ്മയുടെ അച്ചന്റെയും മക്കളിൽ മൂത്തയാൾ 9 th ക്ലാസ്സിൽ പഠിക്കുന്ന റീയോണ സൂസൻ റ്റൈറ്റസും, 4 th ക്ലാസ്സിൽ പഠിക്കുന്ന റെയ്നൻ തോമസ് റ്റൈറ്റസും ആണ്. ദൈവകൃപയാൽ, പാട്ടുപാടാനും, പടം വരക്കാനും, മറ്റും വളരെ കഴിവുകളും താല്പര്യവും അവർക്ക് രണ്ടുപേർക്കും ഉണ്ടെന്ന് കൊച്ചമ്മ പറയുന്നു. തന്റെ ജീവിതത്തിൽ ,കുട്ടികളും തനിക്ക് ധാരാളം പ്രചോദങ്ങൾ നൾകുന്നുണ്ടെന്ന് കൊച്ചമ്മ തീർത്തും പറയുന്നു. കാര്യഗൗരവത്തോടുകൂടിയുള്ള ക്രിസ്തീയജീവിതത്തിൽ തന്റെ മക്കൾക്കും, ഇടവയിലുള്ളവർക്കും ഒരു മാതൃകയായിത്തിരാനാണ് സിബി കൊച്ചമ്മ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്.

ഒരടിക്കുറിപ്പ്:- ഏതൊരു സ്തീയെപ്പോലെ തന്റെ ഇഷ്ടങ്ങളെ ഇഷ്ടപ്പെടാനും, പറയാനും ആഹ്രഹിക്കുന്നു സിബി കൊച്ചമ്മ! എല്ലാത്തരം ആഹാരവും ഇഷ്ടമാണ് , കഴിക്കാനും ഇഷ്ടമാണ്, എങ്കിലും നാടൻ ആഹാരരീതിയോട് ഒരു പ്രത്യേക സ്നേഹം ഇല്ലാതില്ല. പാചകത്തിലും എല്ലാം പരീക്ഷിക്കാറുണ്ട്, എന്നാൽ ‘ഫ്ലോപ്പ്’ ആയിപ്പൊകാറും ഉണ്ട്. ഇളം നിറങ്ങളോടാണ്, വേഷവിധാനങ്ങിലായാലും, ഏറ്റവും ഇഷ്ടം. ഒരു സി എസ്സ് ഐ പശ്ചാത്തലം ഉള്ളതിനാൽ സംഗീതത്തിനോട് ഒരു പ്രത്യേക ആവേശം തന്നെയുണ്ട് . സമയമെടുത്ത് , ശാന്തമായിരുന്ന് എല്ലാ പാട്ടുകളും കേട്ട് ആസ്വദിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരാളാണ് ഞാൻ എന്ന് സിബി കൊച്ചമ്മ പറയുന്നു. എത്ര അറിയാവുന്ന പാട്ടാണെങ്കിൽ പോലും , പ്രാക്ടീസ് ചെയ്യാതെ ഒരു പാട്ടും പാടാറും ഇല്ല , കീബോർഡിൽ വായിക്കാറും ഇല്ല. ദൈവം തന്നെ ഒരു ദാനമായിട്ടാണ് പാട്ടിനെയും ,കീ ബോർഡ് വായിക്കാനുള്ള കഴിവിനെയും ഞാൻ കാണുന്നത്.

അമ്മയുടെ മടിത്തട്ടെന്നെ ആദ്യ വിദ്യാലയം

Posted on Categories KanmashiLeave a comment on അമ്മയുടെ മടിത്തട്ടെന്നെ ആദ്യ വിദ്യാലയം

IMG-20171121-WA0015

“അമ്മേ വേഗം കഴിക്കാൻ താ, ഇന്ന് അസംബ്ലിയൊള്ളതാ, ലേറ്റായാൽ മാം എന്നെ വഴക്കു പറയും” , ബസ്സ് വരാൻ സമയമായി, എന്റെ ഷൂസ് എവിടെ അമ്മെ? “ എന്റെ ഹോംവർക്ക്ബുക്ക് കാണുന്നില്ല അമ്മെ” രാവിലെ ഈ ശബ്ദം, ഇതേ വാക്കുകൾ, കേട്ടിട്ടില്ലാത്ത ഒരമ്മയും ഈ ലോകത്ത് കാണില്ല” നമ്മുടെ ഇംഗീഷ് വിംഗ്ലീഷിലെ’ ശ്രീദേവി അടക്കം! അഖിലാണ്ഡ മണ്ഡലമണിയിച്ചൊരുക്കാൻ, അതിനുള്ളിലെ ആനന്ദദീപങ്ങളെ തയ്യാറെടുപ്പിക്കാൻ അമ്മ പെടുന്ന പാട് കുറച്ചൊന്നും അല്ല, തീർച്ച. “ജനഗണമന പാടി 12ആം ക്ലാസ്സ് വരെ സ്കൂളിൽ പഠിക്കുബോഴും അമ്മ , ചോറും പൊതിയും കെട്ടി, യൂണിഫോമും തേച്ചു കൊടുത്ത്, ഷൂസും പോളീഷ് ചെയ്തുവെച്ച്, റ്റൈംറ്റേബിൽ പോലും എടുത്തു കൊടുക്കുന്ന അമ്മാമാരും ഇല്ലാതില്ല….” പന്ത്രണ്ടു വർഷത്തെ വിദ്യാലയജീവിതത്തിന് തിരശീല വീഴുന്നതിനു മുൻപ് അമ്മമാർക്ക് മാത്രമായുള്ള“ഡയലോഗുകൾ” … ട്രിങ് ട്രിങ്ട്രിങ്!

ആദ്യം

എന്നാൽ ആ ബാല്യം ഒരു ദിവസത്തേക്ക് കിട്ടിയിരുന്നുവെങ്കിൽ എന്ന ഓർമ്മിച്ച് വിഷമിക്കാത്തവരും ഇല്ലാതില്ല! അമ്മയുടെ കൈ പിടിച്ച് ആദ്യമായി സ്കൂളിൽ പോയത് ഓർമ്മയില്ലാത്ത ആരുംതന്നെ ഉണ്ടാവില്ലെ, സത്യം. ഏതു രാജ്യത്തും, ഏതു ദേശക്കാർക്കും, അങ്ങനെയൊരു ദിവസം ഉണ്ട്. കുറേ നാളത്തേക്ക്,ആദ്യമായി നിറകണ്ണകളുമായി അമ്മയുടെ കൈവിട്ട്, ക്ലാസ്സ് മുറിയിലേക്ക് കയറിയ ആ നിമിഷം മറക്കാൻ പറ്റാത്ത ഒന്നാണ്!. ആദ്യാക്ഷരം കുറിക്കാൻ വേണ്ടി എൽ.പി. സ്കൂളിളിലെ ഓർമ്മകൾ നിറഞ്ഞ് തുളുമ്പി നില്ക്കുന്ന ആദ്യത്തെ വിദ്യാലയം എന്നും അമ്മാമാർക്കൊപ്പം മാത്രമാണ് എല്ലാ കുട്ടികളും പോയിക്കാണുക. ഇന്ന് ആ സ്കൂളുകൾ കാണുമ്പോൾ വീണ്ടും ഓർമ്മ വരുന്നു. നനഞ്ഞൊലിയ്ക്കുന്ന കുടയും ചൂടി വെള്ള ഷർട്ടിനോട് ചേര്ത്തു പിടിച്ച തടിസ്ലേറ്റുമായിട്ട് അക്ഷരാങ്കണത്തിലേയ്ക്കുള്ള ആദ്യയാത്രകൾ ചെയ്ത ഓർമ്മകൾ സൂക്ഷിച്ചു വെച്ചിരിക്കുന്നവർ ഇന്നും ധാരാളം, ഈ ഞാനടക്കം!അമ്മയുടെ കയ്യും പിടിച്ച് നഴ്സറി ക്ലാസ്സിലേയ്ക്ക് കയറിയതെങ്കിലും മഠത്തിലെ കന്യാസ്ത്രീകളായ അദ്ധ്യാപികമാര്ക്കിടയിൽ പകച്ചു നിന്നു. ആദ്യത്തെ ദിവസം തന്നെ കുട്ടികളെ എല്ലാം മാതാപിതാക്കളിൽ നിന്ന് അകറ്റിഒരു ക്ലാസ് മുറിയിലിരുത്താറുണ്ട്. എന്നാലും എന്റെ അമ്മ ജനൽക്കബിയിൽ പിടിച്ച് എന്നെയും നോക്കി നിന്നിരുന്നു. അമ്മയുടെ ചിരിയിൽ നിന്ന് എന്നിലേക്കൊഴുകിയെത്തിയ ധൈര്യം, ഇന്നും നമ്മളോരോരുത്തിരിലും നിറഞ്ഞു തുളുംബിത്തന്നെ നിൽക്കുന്നു.
ബാല്യകാലത്ത് ഇന്ലന്റു ലെറ്ററിൽ ബന്ധുക്കള്ക്കെല്ലാം കത്തെഴുതിപ്പിച്ച്, സ്വന്തം ഒരു ഡയറി എഴുതിപ്പിച്ച് നമ്മളിലെ എഴുത്തുകാരി/എഴുത്തുകാരൻ എന്നുള്ള ആദ്യ സ്ഫുരണങ്ങൾ നട്ടു വളർത്തിയത് അമ്മയാണ് എന്ന് ‘ അന്ന്’ നമ്മളാരും ചിന്തിച്ചുകാണില്ല! പില്ക്കാലത്ത് മഹാനഗരങ്ങളിലൂടെ ജോലി, ജീവിതം, പ്രാരാബ്ധം എന്നു പറഞ്ഞലയുംബോൾ സമാശ്വാസവാക്കുകൾ നിറഞ്ഞ കത്തുകളിലെ വരികൾക്കിടയിൽഒളിപ്പിച്ചു വെച്ച സ്നേഹവുമായെത്തുന്ന അമ്മ.

വിദ്യാലയം

അമ്മയുടെ മടിതട്ടാണ് ആദ്യ വിദ്യാലയം.“ അമ്മയുടെ മടിത്തട്ട് വീടല്ലെ? വീടു നന്നാക്കാതെ നിങ്ങളെങ്ങനെ സമൂഹത്തെ നന്നാക്കും? കുറ്റം പറഞ്ഞും നിർബന്ധിച്ചും, പേടിപ്പിച്ചും ആരും ആരെയും നന്നാക്കിയിട്ടില്ല,.. ഇന്നു വരെ. സ്നേഹത്തിലൂടെയും ക്ഷമയും ഉള്ള അമ്മക്ക് മാത്രമെ അതു സാധിച്ചിട്ടുള്ളു. അമ്മയുടെ മടിത്തട്ട് എല്ലാത്തിനും പരിഹാരം എന്നു ‘സ്റ്റാംബടിച്ച്” ഇരിക്കുംബോൾ ജീവിക്കാന് വേണ്ടീ നേട്ടോട്ടം ഓടേണ്ടിവരുന്ന അമ്മയെ എങ്ങിന്റെ നിങ്ങള് കുറ്റം പറയും? സമൂഹത്തിനു അപജയം സംഭവിക്കുന്നു വെങ്കിൽ ഇവിടെ ( മടിതട്ടാണ്) ഏതോ പോരായിമ സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നു . കുഞ്ഞു പ്രായത്തിൽ പഴം ചൊല്ലും, കുട്ടികവിതയിലൂടെയും നന്മ നിറക്കാൻ ഇന്നത്തെ അമ്മമാർക്ക് കഴിയുന്നില്ല, എന്നല്ല! അറിയില്ല, അറിയാവുന്ന മുത്തശ്ശി വൃദ്ദ്ധ സദനത്തിൽ ആണ് ഇന്ന്! ഇനി ഇപ്പോ പെട്ടന്ന് ചോദിച്ചാല് നെറ്റിൽ സെര്ച്ച് കൊടുക്കും! (പുതിയ വളഞ്ഞ ബുദ്ധി )
“ക്ഷീര മുള്ളൊരു അകിടിൻചുവട്ടിലും ……” എന്നതാണ് കൌതുകം ! ഈശ്വരോ രക്ഷതു !

വീടെന്ന വിദ്യാലയം

‘മാതാപിതാക്കൾ കുട്ടികളുടെ വ്യക്തിത്വം രൂപപ്പെടുത്തുന്നു’ എന്ന് പല വിശുദ്ധ ഗ്രന്ധങ്ങളിലും ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. സന്താനങ്ങള്ക്ക് നല്കാവുന്ന മികച്ച ഉപഹാരം ഉത്തമ ശിക്ഷണമാണ് വീട്ടിൽ നിന്നും ലഭിക്കുന്നത്.’തനിക്ക് ലഭിച്ച ഏറ്റവും നല്ല പാഠപുസ്തകം അമ്മയായിരുന്നു’വെന്ന് സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തിയത് എബ്രഹാം ലിങ്കണ്. എന്നാല്, വീടും വിദ്യാലയവും തമ്മിലുള്ള ദൂരവും സംഘര്ഷവുമത്രെ ഇക്കാലത്ത് കുട്ടികളുടെ ബോധത്തെ നിര്വീര്യമാക്കിത്തീര്ക്കുന്നത്. കുട്ടിയുടെ ആദ്യ വിദ്യാലയം അമ്മയുടെ മടിത്തട്ടാണെന്ന സത്യം വിസ്മരിക്കപ്പെടുന്നു. ക്ളാസ് മുറിയിൽ നിന്ന് സ്വായത്തമാക്കിയ ധര്മപാഠങ്ങളെ തലകുത്തി നിര്ത്തുന്ന ഗൃഹാന്തരീക്ഷമാണ് മാതാപിതാക്കള് ഒരുക്കുന്നതെങ്കില്, കുട്ടിയുടെ മനോനിലയെ അത് സങ്കീര്ണമാക്കുകയും വ്യക്തിത്വത്തെ ശിഥിലപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യും. എന്നാല്, വീടനുഭവം കാഴ്ചയിലും കേള്വിയിലും ശീലങ്ങളിലും നല്ലത് മാത്രമാകുമ്പോൾ നന്മ നിറഞ്ഞ ഒരാൾ പുതിയ ഒരു ലോകപൌരൻ ആയി ശക്തമായ ഒരു വ്യക്തിത്വമായി ആ കുട്ടി വളര്ന്നു തുടങ്ങുന്നു.

ഒരു നന്ദി:- ജോലി എല്ലാം എല്ലാവർക്കും വേണ്ടി ചെയ്തുകൊടുക്കുന്ന അമ്മയെആരെങ്കിലൂം ,അനുമോദിക്കാറുണ്ടോ? അമ്മ ചെയ്യുന്ന പോലെ ആർക്കും ചെയ്യാൻ സാധിക്കില്ല ഒന്നും എന്ന് അവരെ ഓർമ്മിപ്പിക്കയോ ബോധ്യപ്പെടുത്തുകയോ ചെയ്യാറുണ്ടോ? ആരെങ്കിലും അമ്മയുടെ മടിത്തട്ട് എല്ലാത്തിനും പരിഹാരം എന്നു ‘സ്റ്റാംബടിച്ച്” ഇരിക്കുംബോൾ ജീവിക്കാൻ, നിങ്ങളെ നിങ്ങളാക്കാൻ വേണ്ടി നേട്ടോട്ടം ഓടേണ്ടിവരുന്ന അമ്മയെ നിങ്ങൾ മറുന്നു പോകരുത്. “ താങ്ക്യു പറയൂ, മോനേ, മോളെ എന്ന് ഓർമ്മിച്ചിരുന്ന അമ്മക്ക് നിങ്ങൾ ‘ നന്ദി’ പറയാറുണ്ടോ? തങ്ങൾക്കു വേണ്ടി മാത്രമാണ് അമ്മ ജീവിച്ചത്. ‘ മദേഴ് ഡേ ക്ക് ഗ്രീറ്റിംഗ് കാർഡിൽ മാത്രം അമ്മയെ കാണുന്നതല്ല സ്നേഹം, എന്നും എല്ലാലവും അമ്മയാണ് സ്നേഹം!