Rani Vinod – സംഗീതത്തിന്റെ സാധകം

Posted on Categories Kanmashi
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

img_20161012_141023
Rani Vinod – സംഗീതത്തിന്റെ സാധകം
പാലക്കാട്ടു മണിയയ്യരുടെ ശിഷ്യനായ, മൃദംഗ വിദ്വാൻ മാവേലിക്കര വേലുക്കുട്ടൻ നായരുടെ മകൾ ,റാണിക്ക് പാരബര്യവരമോഴിയായിക്കിട്ടിയതാണ് സംഗീതം .ഗുരുകുല സംബ്ര്യദായത്തിലൂടെ മൃദംഗം പഠിക്കാനായി വേലുക്കുട്ടൻ നായർ പാലക്കാട് എത്തുന്നത്. ആ പാരബ്യര്യകഴിവുകൾക്കൊപ്പം, വീട്ടിൽ പ്രശസ്തരായ, നെയ്യാറ്റിൻകര വാസുദേവൻ, എം ജി രാധാകൃഷ്ണൻ, നാദസ്വരവിദ്വാൻ ജയശങ്കർ, കുമാരകെരവർമ്മ, പ്രഭാകരവർമ്മ, തിശ്ശുർ വി രാമചന്ദൻ, ഇങ്ങനെയുള്ള സംഗീതവിദ്വാന്മാരെ കാണാനും, കേൾക്കാനും അവരുടെ കൂടെ ഒന്നിച്ചിരുന്നു പാടുക എന്നതൊക്കെ ഒരു നിത്യചര്യായായിരുന്നു റാണി കൊച്ചുകുട്ടിയായിരിക്കുംബോൾ. ഇവരൊക്കച്ചേർന്ന് ഒത്തൊരുമിക്കുംബോൾ അവർ ചിട്ടപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു പുതിയരാഗം, അതിനായി അവർ രൂപപ്പെടുത്തിയെടുക്കുന്ന വരികൾ ഇതൊക്കെ റാണിയുടെ കുട്ടിക്കാലത്തെ ദിനചര്യകളുടെ ഭാഗം ആയിരുന്നു.
പാട്ട് കേൾക്കുക ,പാട്ട് കൂടെപ്പാടുക, പാട്ടുമായിട്ടുള്ള നിത്യസംസർഗ്ഗത്തിന്റെ ഭാഗമായി അഛൻ , മൂളുന്ന ഓരോ രാഗങ്ങളും എന്താണ് എന്ന ചോദ്യത്തിനുള്ള ഉത്തരം കൃത്യമായി ഏതാണ് 3 വയസ്സുമുതൽ റാണിക്ക് പറയാൻ സാധിച്ചിരുന്നു. ആദ്യത്തെ സ്റ്റേജ് performance നടത്തിയത് , 2 ആം ക്ലാസ്സിൽ പഠിക്കുംബോൾ സ്കൂളിലെ യുവജനോത്സവത്തിനായിരുന്നു. ആദ്യത്തെ ഗുരുവാ‍രാണ് എന്നു ചോദിച്ചപ്പോൾ റാണി അത്യത്സാഹത്തൊടെ പറഞ്ഞു , എന്റെ മൂത്തചേച്ചി, ഇന്ന് അംഗ്രികൾച്ചറൽ ഓഫ്ഫിസ്സറായി ജോലിചെയ്യുന്ന ചേച്ചി! “തേടിവരും കണ്ണുകളിൽ ഓടിയെത്തും സ്വാമി ” എന്ന് ചേച്ചി പഠിപ്പിച്ച പാട്ടിന്റെ പ്രാക്ടീസിനിടയിൽ ആ പാട്ട് ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ ദേവരാജൻ മാഷിനെ ,ആളറിയാതെ പാടിക്കേൾപ്പിക്കുകയും, അദ്ദേഹം തന്നെ, നീ പാടും നിനക്കുതന്നെ സമ്മാനം കിട്ടും, എന്നുള്ള അനുഗ്രത്തോടെ തന്നെ പാട്ടിന്റെ ആദ്യത്തെ സമ്മാനവും ആ വർഷം യുവജനോത്സവത്തിനു റാണിക്ക് കിട്ടുകയുണ്ടായി. “അഛന്റെ ഒപ്പം പല കച്ചേരികൾക്ക് പോയുള്ള പരിചയവും , പല പ്രശസ്തരുടെയും സംഗീതം കാതുകളിലും മനസ്സിലും പതിയാനായി കിട്ടിയ അനുഭവസംബത്ത് ഒരുപക്ഷെ എന്റെ ഏറ്റവും വലിയ സംഗീത വിദ്ധ്യാഭ്യാസമായിരുന്നേക്കാം”. സ്കൂൾ വിദ്ധ്യാഭാസത്തിനു ശേഷം, സ്വാതിതിരുനാൾ സംഗീതകോളേജിലായിരുന്നു കോളേജ് വിദ്ധ്യാഭ്യാസം. അവിടെ പല സംഗീതഭൂഷണ വിദ്വാന്മാരും,പലതരം demo performanceകൾ നടക്കുന്നത് കാണാനും കേൾക്കാനും ധാരാളം അവസരങ്ങൾ ഉണ്ടാകാറുണ്ടായിരുന്നു. കോളേജിൽ 8 വർഷം പഠിച്ച് , ഗാനപ്രവീണ പാസ്സായതിനു ശേഷം ആയിരുന്നു വിവാഹം. പ്രേമ വിവാഹം ആയിരുന്നു, ചേച്ചിയുടെ ഭർത്താവിന്റെ സഹോദരൻ ആണ് വിനോദ്! വയലിൻ ആർട്ടിസ്റ്റും, നല്ലൊരു കലാസ്വാദകനും ആയ അദ്ദേഹം ആണ് ഇന്നും റാണിയുടെ സംഗീതത്തെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നത് .കൂടാതെ വിനോദ് നല്ലൊരു കഥാകൃത്തും, നാടകരചയിതാവും ആണ്. റാണിയുടെ പ്രചോദനങ്ങളിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പങ്ക് ഏറെയാണെന്ന് തീർത്തും പറയാം.
റാണിക്ക് മൂന്ന് ആങ്ങളമാരും , മൂന്ന് ചേച്ചിമാരും ഉണ്ട്, നല്ലരീതിയിൽ സംഗീതരംഗത്ത് നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നവരാണ് ഈ 6 പേരും! ബാബു നാരായണൻ, ഓൾ ഇൻഡ്യ റേഡിയോയിൽ വയലിൻ ആർട്ടിസ്റ്റ് , ഒരു ചേച്ചി രാജലക്ഷ്മി, സംഗീതകോളേജിൽ പ്രൊഫസ്സർ ആണ്, വീണയിലാണ് ചേച്ചിയുടെ സംഗീത പാണ്ണ്ടിത്യം.
മസ്കറ്റിലെ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചു റാണി മനസ്സ് തുറന്നു!, ഞങ്ങൾക്ക് രണ്ട് കുട്ടികൾ , പ്രണവും മാധവും , രണ്ടു പേരും നന്നായി പാടും. ഇവിടെ വന്നതിനു ശേഷം റാണീ ഇൻഡ്യൻ സോഷ്യൽ ക്ലബ്ബ്, മലയാളി സംഘടന എന്നി പല സ്റ്റേജ് പെർഫോമൻസുകൾ ചെയ്യാൻ ക്ഷണിക്കുകയും അതുവഴി , നല്ല പ്രോത്സാഹനങ്ങൾ കിട്ടിത്തുടങ്ങി. എന്നാൽ കുട്ടികൾ, കുടുംബം എന്നയുടെ ആദ്യപടികളിൽ കുറച്ചുനാൾ മാറിനിൽക്കേണ്ടി വന്നത്, സംഗീതത്തിന്റെ ലോകത്ത്നിന്ന് ഒരു വലിയ അകൽച്ച ഉണ്ടാക്കി. സിനിമകൾക്കു പാടാനുള്ള പല അവസരങ്ങളും ഒഴിവാക്കേണ്ടി വന്നു. എന്നാൽ പിന്നീട് ഇതിനെല്ലാം പതിന്മടങ്ങ് അവസരങ്ങൾ കിട്ടാനും, വീണ്ടും രമേഷ് നാരായണൻ മാസ്റ്ററുടെ അടുത്ത് പതിവായി സാധകം ചെയ്യാനും, പഠിക്കാനും പോകുന്നതിനാൽ ,നമ്മുടെ ഉച്ചാരണവും, സംഗീതത്തിന്റെ നേരായ ശ്വാസോച്ഛാസരിതിയും ഇന്നും നിലനിർത്തിക്കൊണ്ടുപോകാൻ സാധിക്കുന്നു.
ഗൾഫ് എന്നൊരു ലോകം സംഗീതത്തെ സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ടൊ എന്നൊരു ചോദ്യം , റാണിക്ക് ഒരു നിമിഷത്തെ മൌനത്തിൽ എത്തിച്ചു എന്നു തോന്നുന്നു! അവസരങ്ങൾ ഉണ്ട് എന്നാലും, ഇവിടത്തെ സ്റ്റേജ് പ്രോഗ്രാമുകൾക്കായി സാധാരണ, നാട്ടിൽ നിന്നുള്ള പാട്ടുകാരെയും ,ആർട്ടിസ്റ്റുകളെയും മറ്റും ആണ് കൊണ്ടുവരാറ്. ഇവിടെത്തെ സേറ്റേജ് പ്രോഗ്രാമുകൾ ഒരു നോസ്റ്റാൽജിയ തന്നെയാണ്, പ്രത്യേകിച്ച്, എന്റെ മനസ്സിലെ വലിയ സ്വപ്നം ആണ് ഇവിടുത്തെ ആംഫി തിയറ്ററിലും, ഓപ്പൺ തീയറ്ററിലും മറ്റും പാടുക എന്നുള്ളത്! ഇവിടുത്തെ പ്രത്യേകത quality of sound ആണ്. ഇപ്പൊൾ എനിക്കും ചെറിയ ചാൻസ് ഒകെ വന്നുതുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്, സ്റ്റേജിലും പിന്നെ ആൽബങ്ങളിലും മറ്റും പാടാനായി അവസരങ്ങൾ ലഭിക്കുന്നുണ്ട്
ഇന്നത്തെ കുട്ടികൾ നന്നായി പാടുന്നു, പെട്ടെന്നു പഠിക്കുകയും grasp ചെയ്യുന്നു, എന്നാൽ അർത്ഥം മനസ്സിലാക്കി പാടുന്നുണ്ടോ എന്നൊരു സംശയം ഇല്ലാതില്ലെ! . അർത്ഥം മനസ്സിലാക്കി പാടുംബോഴാണ് , പാട്ടിന്റെ ആശയവും ഈണവും ചേർന്ന് ഒരു നല്ല feel പാട്ടിനുണ്ടാകുന്നത്. അവിടെ മാത്രം, എളുപ്പം പഠിച്ചു പോകുന്ന പാട്ടുകളിൽ ഇന്നത്തെക്കുട്ടികൾ മറന്നു പോകുന്നത് ആ feel ന്റെ അഭാവം മാത്രം! എന്നാൽ പഴയ പാട്ടുകൾ ഇന്നത്തെ മത്സരങ്ങൾക്ക് പഠിച്ച് പാടാനായി അവർ കാണിക്കുന്ന ഉത്സാഹത്തെക്കുറിച്ച് പറയാതെ വയ്യ. ഒരു സ്റ്റേജ് ഷോക്ക് ഒക്കെ, അടിപൊളി പട്ടുകൾ പാടാനാണ് ഇന്നത്തെ ജനറേഷൻ കുട്ടികൾക്ക് താല്പര്യം. അതുകേൾക്കാനും ഇന്നത്തെ സഹൃദയർക്കും,കേൾവിക്കാർക്കും താൽപര്യവും ആണ്.
സ്റ്റേജ് ഷോകൾക്ക് പോകാനായി , വൈകാരിക ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ ഒരു സ്ത്രീ എന്ന നിലയിൽ ഒന്നുംതന്നെ ഇതുവരെ ഉണ്ടായിട്ടില്ല ! എന്റെ കുടുംബത്തിന്റെയും ഭർത്താവിന്റെയും പൂർണ്ണ പിന്തുണ എനിക്കെന്നും ഉണ്ട്, അതില്ലാതെ ആർക്കും മൂന്നോട്ട്, വിജയിക്കാനാവില്ല. ഭർത്താവും മക്കളും ഒരുപോലെ സഹകരിച്ചാൽ മാത്രമെ , സംഗീതം പോലെയുള്ള നിത്യം സാധകവും, പ്രാക്ടീസും ആവശ്യമുള്ള കലകളിൽ നമുക്ക് മുന്നേറാൻ സാധിക്കയുള്ളു. വീട്ടിൽ ഞാൻ ഒരു മിക്സി ഓൺ ചെയ്യുബോൾ ആ മിക്സിയുടെ ശ്രുതിയിൽ പാടി practice ചെയ്യാൻ ശ്രമിക്കുന്നു!. 3 മണിക്കുറിലെ flight യാത്രസമയം പോലും പാടാൻ ശ്രമിക്കുന്നു, പലശ്രുതികളിൽ!. ശ്രുതിബോക്സ് വീട്ടിലുള്ളവർ രാവിലെതന്നെ അത് ഇട്ട് വീടിനും നമുക്കും ഒരു positive energy ലഭിക്കുന്നു. പിന്ന മസ്കറ്റിന്റെ പ്രത്യേക ഇവിടെ ധാരാളം ഒക്കെസ്റ്ട്രക്കാരും, സംഗീതവും, സംഗീത ഉപകരണങ്ങളിൽ വൈദക്ത്യം ഉള്ളവർ ധാരാളം ആണ്.
അതുപോലെ എന്റെ ഭർത്താവ് വിനോദ് നായർ പി ബി, ചെയ്ത നാടകം, അതിലൂടെ ഒരു പ്രൊഫഷണൽ സിംഗറിന്റെ ഒരു ചാൻസ് എനിക്ക് തന്നത് ,Dr.ശ്രീവത്സൻ ജെ മേനോൻ ആണ്. അതിന്റെ വരികൾ എഴിതിയത്, റഫീക് അഹമ്മദ് ആണ്. കൂടെ എനിക്ക് മറക്കാൻ പറ്റാത്ത, എന്നെന്നും എവിടെയും എടുത്തു പറയുന്ന ഗുരുനാഥന്മാരുണ്ട്, വർക്കല സി എസ് ജയറാം, പാൽക്കുളങ്ങര അംബികാദേവി, ജി സീതാലക്ഷ്മി റ്റീച്ചർ. ഇവർക്കുള്ള പ്രത്യേകത, മൂന്നുപേരും ചെമ്മാംകുടിയുടെ ശിഷ്യരാണ് എന്നുള്ളതാണ്! എല്ലാ ഗുരുക്കാളെയും സാഷ്ടാംഗം നമസ്കരിച്ചുകൊണ്ട് റാണി തന്നെ സംഗീതജീവിതത്തിന്റെ എടുകൾക്ക് അടിവരയിട്ടു.


  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Author: Sapna Anu George

സ്വപ്നം എന്ന വാക്ക് ഏതു ഭാഷയിൽ എഴുതിയാലും അത് മനോഹരം ആയിരിക്കും എന്നതിൽ സംശയമില്ല . സ്വപ്നത്തെപ്പറ്റി എഴുതാത്ത കവികളോ കഥാകാരൻമാരോ ലോകത്തിലെ ഒരു ഭാഷയിലും കാണില്ല . മലയാളത്തിൽ സ്വപ്നം എന്ന് പറയുമെങ്കിൽ അത് ഹിന്ദിയിൽ എഴുതുമ്പോൾ സപ്ന എന്നാണു എഴുതുന്നത് . മലയാളത്തിലെ സുപരിചിതയായ ഒരു എഴുത്തുകാരിയുടെ പേരും സപ്ന ആണ്, സപ്ന അനു ബി ജോർജ് ! . സപ്ന കഥയും കവിതയും എഴുതി മാത്രമല്ല പേരെടുത്തത് , ഇരുപതു കൊല്ലമായി പ്രവാസ ജീവിതം നയിച്ച് ഒട്ടുമിക്ക പ്രവാസ പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളിലും തന്റേതായ ശൈലിയിൽ കോളം എഴുത്തിലൂടെ ശ്രദ്ധേയയായ ഒരു എഴുത്തുകാരിയാണ് ,കൂടാതെ ചിത്രകാരി ,പത്ര പ്രവർത്തക, പാചകകുറിപ്പുകൾ , അഭിമുഖം , ഫോട്ടോഗ്രഫി , എന്ന് വേണ്ട കൈവെക്കാത്ത മേഖലകൾ ഇല്ല എന്ന് തന്നെ പറയാം . സപ്നയുടെ പ്രശസ്തമായ കോളങ്ങൾ ഗൾഫ് മനോരമയിൽ " അക്കരെ ഇക്കരെ", എന്റെ ബൂലോകം പേജിൽ “കുറച്ചു സമയം ഒത്തിരി കാര്യം”, നാട്ടുപച്ചയിലെ " മസ്കറ്റ് മണൽക്കാറ്റ്" , മറുമാടൻ മലയാളിയിലെ” ഉപ്പും മുളകും” എന്ന ഫുഡ് കോളം, ഈസ്റ്റ് കോസ്റ്റ് ഡെയിലിയിലെ ‘ ചിലംബ്’ , ഇംഗ്ലീഷിൽ “ആഴ്ചവട്ടം അമേരിക്കൻ ഡെയിലി , ‘തുടങ്ങിയവയാണ് . അമരിക്കയിലെയും ബ്രിട്ടനിലെയും മിക്ക പ്രവാസി പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളിലും സപ്നയുടെ കോളങ്ങൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട് . അതിനാൽ കേരളത്തിൽ അറിയുന്നതിനേക്കാൾ സപ്നയെ കോളം എഴുത്തുകാരിയായി അറിയുന്നത് പ്രവാസികൾ ആയിരിക്കും എന്ന് തോന്നുന്നു .. കോട്ടയം ബേക്കർ സ്കൂളിൽ നിന്നും സീ എം എസ് കോളേജ് ലുമായി വിദ്യാഭ്യാസം . ഇംഗ്ലീഷിൽ ബിരുദാനന്തര ബിരുദം , കഴിഞ്ഞ രണ്ടു ദശകങ്ങൾ ആയി പ്രവാസ ജീവിതം നയിക്കുന്ന സപ്ന എഴുതിയ കന്യക(മംഗളം) മാഗസിനിൽ ‘നിശാസുരഭികൾ വസന്ത സേനകൾ ‘എന്ന ഗൾഫ് ബാർ ഡാൻസ്ര് മാരെക്കുറിച്ചുള്ള സ്ത്രീപക്ഷ ലേഖനം നിരവധി അവാർഡുകൾ നേടിയിട്ടുണ്ട് . സപ്നയുടെ ആദ്യ പുസ്തകമാണ് കവിതാ സമാഹാരമായ സിയെല്ലെസ് ബുക്സ് പ്രസിദ്ധീകരിച്ച" സ്വപ്നങ്ങൾ" , തുടർന്ന് സൈതകം ബുക്സ് പ്രസിദ്ധീകരിചച "സ്വപ്നം കാണുന്ന സമയം", ബ്ലൈസ്സ് മീഡിയ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ഇംഗ്ലീഷ് കവിതാ സമാഹാരമായ’ സോംഗ് ഓഫ് ദ സോൾ“ പായൽ ബുക്സ് പുറത്തിരക്കിയ ,സ്വപ്നരേഖകൾ”, 15 വർഷത്തെ സപ്നയുടെ ലേഖനങ്ങൾ , ഇവ കൂടി പുറത്തിറങ്ങി . അന്നക്കുട്ടി, തൊമ്മൻ , മാത്തൻ എന്ന വിളിപ്പേരുകളുള്ള ശിക്ഷ,ദിക്ഷിത്ത്, ദക്ഷിണ് എന്ന് മൂന്നു മക്കൾ , ഒമാനീലെ ഹയാ വാട്ടർ കമ്പനിയിലെ പ്രൊജക്റ്റ് മാനേജരും ബാല്യകാല സുഹൃത്തുമായ ഭർത്താവ് ബിജു റ്റിറ്റി ജോർജ് ഉം ഒപ്പം ഇപ്പോൾ മസ്കറ്റിൽ താമസം . സ്വന്തം കവിതകളെപ്പറ്റി സപ്നയുടെ വാക്കുകൾ തന്നെ കടമെടുക്കാം “ഞാൻ കവിതയെ സ്നേഹിക്കുന്നവളാണ്, വായിച്ചും ചിന്തിച്ചും, മനനം ചെയ്തും ഉള്ള സ്നേഹം. പ്രവാസികൾക്ക് മലയാളം ഒരു നൊസ്റ്റാള്ജി്യ മാത്രമാണ്, അതിനെ അമ്മയെപ്പോലെ സ്നേഹിക്കണം, മക്കളെപ്പോലെ വളർത്തണം. പറയാനുള്ള വാക്കുകളെല്ലാം കവിതയാവില്ല, ആവശ്യമുള്ളത് പുറത്ത് കാണിച്ച്, ഒരു പുകമറക്കുള്ളിലെ നിഴൽ പോലെ ഭംഗി നിലനിർത്തുന്നതാണ് കവിത". സോമരാജൻ പണിക്കർ മുംബൈയ് A Review_By N.Langa on Sapna Anu B. George Painting and poetry has one thing similar in them: they both are coming from the heart of a person. Here is one review of a poem by the poetess who writes from bottom of her heart. If the poetry is to evoke emotional responses; if the lines of a poem are to create a sensual atmosphere; here are some lines that do the same thing with superb sophistication. The poems written by Sapna lead us to a different land of imagination and help getting literary pleasure. She has in store, as she says in one of her poems that, ‘The long pile of stories of life, unfolded, into thy lap, with tears…’ While explaining the human sorrows, she shows us a path of optimism in the same breath: solutions came, step to be taken for… knock knock knock, are we there?… Poetess Sapna George believes, and tries to establish too, that ‘without leap of imagination, or dreaming, we lose the excitement of possibilities’. She does not limit her possibilities; she took the help of images to transmit her emotions into the words. Here in this poem she has taken ‘Father’ as an image to reveal what she has in her mind, as she says about her father that: he never left my hand for a moment, ever since I was born. In these lines of her poems, she lets her lifelong memories to escape and fly in the sky of love and reverence. See, how she longs for her father; how she misses his presence: Never did he forsake me, in lifeNever for moment, never for a day,Always beside me when I needed the most, Human mind takes support of images while conveying messages to others. It is usual for a poet or an artist to use this mechanism of using extended images. Once the artists or a poet enters the larger scale of imagination, the world is much wider for him or her. In this poem, the Indian poetess, Sapna George has tried conveying a message, packed with emotion and reverence. For us, the humans, especially for the women, a father is a pivotal figure in the world of emotion. Hardly a woman misses to remember her father, as he is the person around whom she has erected a tower of hopes; under whose eyes she has built a castle for security. This feeling leaps out and takes the form of the words like ……….. ‘Never did he forsake me, in life Never for moment, never for a day Always beside me when I needed the most.’ Poets often use particular forms and conventions to suggest at alternative meanings in the words: the images we use to convey our feeling are in a way the alternative meanings we have given to the situation, or the flow of our bubbling emotions within. To take the ‘Father’s love’ as imagination is not new in the world of literature; most of the narration in Bible roams around this one word – ‘Father’. In her above poem, Sapna George has poetically arranged the metaphors in a beautiful manner. She has assembled the related metaphors that are completely compatible to each other, or similar in temperament. It creates harmony between the words and the images. Look at these lines: One such mirage is my Dad’ in my life, Always in front of me, waiting for me, Yet I never reach there in time be near, So near to me yet so far away. The poetess has knitted an embroidery of beautiful words here. Feeling of loss is the inherent current in these lines; all the words put in a sculpturesque fashion radiating the feeling of permanent shortfall in life. Every loss presupposes the absence of assured gain. From a father figure we receive many help, in the form of physical things and emotional support. He is the figure that tries to shape our life in a better way. Journeying on the land of memories of her father the poetess says: He suggested, the best books for me to read But never pushed them into my hands. The journey with our father never ends; death is a minor separation. But once the father figure departs for a reason, goes away from us, he enters the larger scale of our imagination. Instead of remaining a name of the greatest relationship, the image of father becomes the controller of all our ideas and emotions that pass through the wonderful land of our mind, our stream of thoughts. (Images courtesy Wikimedia Commons)

Leave a Reply