Onam Celebrations 2015 b Times of Oman

Posted on Categories Blog
192769
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

The 10 days of Onam commenced on Atham day (last Wednesday) and will go up to the Thiruvonam day in the Malayalam calendar month of Chingam. -OK Mohammed Ali/TIMES OF OMAN

Muscat: With just a day left for Thiruvonam, the most important day for Onam, the 10-day-long harvest festival of Keralites, people from the south Indian state of Kerala were seen thronging hypermarkets in Muscat for some last minute shopping.bThere are long queues at the counters. People are rushing to finish their last minute shopping. Without an Onasadhaya, the sumptuous feast which includes 30 to 35 dishes, and Onakodi, the new dress, how can a Keralite celebrate Onam?b asked an official from one of the hypermarkets. Onam is the state festival, which unites all Keralites irrespective of caste, colour or creed. The festival marks the homecoming of mythical king Mahabali, who emerged from the netherworld to visit his people in Kerala. Onam is all about being happy and engaging in fun-filled activities.The 10 days of Onam commenced on Atham day (last Wednesday) and will go up to the Thiruvonam day in the Malayalam calendar month of Chingam.
bMany have sent money to India to make use of the better exchange rates following the fall of the Indian currency this week. However, we cannot miss celebrating Onam,b Aswathy Shibu, a Keralite homemaker, told the Times of Oman.

bAt least, an Onasadhya is must. There is even a saying that Keralites go to the extent of selling all their possessions for one Onasadhya,b added Aswathy.A traditional Onasadhya meal comprises different varieties of curries, upperies b things fried in oil; pappadams which are round crisp flour paste cakes; uppilittathu b pickles of different varieties, chammanthi b the chutney; payasams and prathamans or puddings of various descriptions. Fruits and digestives are also part of the meal.
Onasadhya has to be served on a tender banana leaf, laid with the end to the left. The meal is traditionally served on a mat laid on the floor.

A strict order of serving the dishes one after the other is obeyed. Besides, there are clear directions as to what will be served on which part of the banana leaf. Blue-collar workers from Kerala were also seen doing their last minute shopping of vegetables at the hypermarkets.bOnam brings out a feeling of nostalgia. Even though we are staying alone here, we try to make it as colourful as we can. We invite everyone in our camp to share the feast and happiness. When we are so far from our families, it is only friends who we have to share our celebrations with. Workers from different nationalities also join us. In this region, Onam is not an exclusive festival for Keralites, it is for people from all nationalities,b said Reghu Ramachandran and his friends from a labour camp in Ghala.Simultaneously, as Indian schools, social clubs and offices were organising Onam celebrations, there was a huge demand for fresh flowers to design Athapookalam, the decorative floral carpets.bIt was quite difficult to get fresh flowers. The main part of celebrations is to create a floral carpet. But we struggled a lot to get fresh flowers for our children. They had a floral carpet competition in the school,b said Rajesh Ravi, a Keralite.

A flower carpet is a distant cousin of the Rangoli in North India and Kolam in Tamil Nadu. Traditionally, the making of the floral carpet begins on Atham day, 10 days before Thiruvonam. Originally, the floral carpet consists of 10 small round steps. The 10 steps or rings are believed to represent ten different deities in Hinduism. Meanwhile, almost all the hotels and restaurants have come up with special Onasadhya at affordable prices.bLast year it was around OMR2.500. This year it will be around OMR3. Already, there are a number of bookings,b said an hotelier in Ruwi. However, the price varies from hotel to hotel. In big hotels, the Onasadhya will cost around OMR8.


  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Author: Sapna Anu George

സ്വപ്നം എന്ന വാക്ക് ഏതു ഭാഷയിൽ എഴുതിയാലും അത് മനോഹരം ആയിരിക്കും എന്നതിൽ സംശയമില്ല . സ്വപ്നത്തെപ്പറ്റി എഴുതാത്ത കവികളോ കഥാകാരൻമാരോ ലോകത്തിലെ ഒരു ഭാഷയിലും കാണില്ല . മലയാളത്തിൽ സ്വപ്നം എന്ന് പറയുമെങ്കിൽ അത് ഹിന്ദിയിൽ എഴുതുമ്പോൾ സപ്ന എന്നാണു എഴുതുന്നത് . മലയാളത്തിലെ സുപരിചിതയായ ഒരു എഴുത്തുകാരിയുടെ പേരും സപ്ന ആണ്, സപ്ന അനു ബി ജോർജ് ! . സപ്ന കഥയും കവിതയും എഴുതി മാത്രമല്ല പേരെടുത്തത് , ഇരുപതു കൊല്ലമായി പ്രവാസ ജീവിതം നയിച്ച് ഒട്ടുമിക്ക പ്രവാസ പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളിലും തന്റേതായ ശൈലിയിൽ കോളം എഴുത്തിലൂടെ ശ്രദ്ധേയയായ ഒരു എഴുത്തുകാരിയാണ് ,കൂടാതെ ചിത്രകാരി ,പത്ര പ്രവർത്തക, പാചകകുറിപ്പുകൾ , അഭിമുഖം , ഫോട്ടോഗ്രഫി , എന്ന് വേണ്ട കൈവെക്കാത്ത മേഖലകൾ ഇല്ല എന്ന് തന്നെ പറയാം . സപ്നയുടെ പ്രശസ്തമായ കോളങ്ങൾ ഗൾഫ് മനോരമയിൽ " അക്കരെ ഇക്കരെ", എന്റെ ബൂലോകം പേജിൽ “കുറച്ചു സമയം ഒത്തിരി കാര്യം”, നാട്ടുപച്ചയിലെ " മസ്കറ്റ് മണൽക്കാറ്റ്" , മറുമാടൻ മലയാളിയിലെ” ഉപ്പും മുളകും” എന്ന ഫുഡ് കോളം, ഈസ്റ്റ് കോസ്റ്റ് ഡെയിലിയിലെ ‘ ചിലംബ്’ , ഇംഗ്ലീഷിൽ “ആഴ്ചവട്ടം അമേരിക്കൻ ഡെയിലി , ‘തുടങ്ങിയവയാണ് . അമരിക്കയിലെയും ബ്രിട്ടനിലെയും മിക്ക പ്രവാസി പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളിലും സപ്നയുടെ കോളങ്ങൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട് . അതിനാൽ കേരളത്തിൽ അറിയുന്നതിനേക്കാൾ സപ്നയെ കോളം എഴുത്തുകാരിയായി അറിയുന്നത് പ്രവാസികൾ ആയിരിക്കും എന്ന് തോന്നുന്നു .. കോട്ടയം ബേക്കർ സ്കൂളിൽ നിന്നും സീ എം എസ് കോളേജ് ലുമായി വിദ്യാഭ്യാസം . ഇംഗ്ലീഷിൽ ബിരുദാനന്തര ബിരുദം , കഴിഞ്ഞ രണ്ടു ദശകങ്ങൾ ആയി പ്രവാസ ജീവിതം നയിക്കുന്ന സപ്ന എഴുതിയ കന്യക(മംഗളം) മാഗസിനിൽ ‘നിശാസുരഭികൾ വസന്ത സേനകൾ ‘എന്ന ഗൾഫ് ബാർ ഡാൻസ്ര് മാരെക്കുറിച്ചുള്ള സ്ത്രീപക്ഷ ലേഖനം നിരവധി അവാർഡുകൾ നേടിയിട്ടുണ്ട് . സപ്നയുടെ ആദ്യ പുസ്തകമാണ് കവിതാ സമാഹാരമായ സിയെല്ലെസ് ബുക്സ് പ്രസിദ്ധീകരിച്ച" സ്വപ്നങ്ങൾ" , തുടർന്ന് സൈതകം ബുക്സ് പ്രസിദ്ധീകരിചച "സ്വപ്നം കാണുന്ന സമയം", ബ്ലൈസ്സ് മീഡിയ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ഇംഗ്ലീഷ് കവിതാ സമാഹാരമായ’ സോംഗ് ഓഫ് ദ സോൾ“ പായൽ ബുക്സ് പുറത്തിരക്കിയ ,സ്വപ്നരേഖകൾ”, 15 വർഷത്തെ സപ്നയുടെ ലേഖനങ്ങൾ , ഇവ കൂടി പുറത്തിറങ്ങി . അന്നക്കുട്ടി, തൊമ്മൻ , മാത്തൻ എന്ന വിളിപ്പേരുകളുള്ള ശിക്ഷ,ദിക്ഷിത്ത്, ദക്ഷിണ് എന്ന് മൂന്നു മക്കൾ , ഒമാനീലെ ഹയാ വാട്ടർ കമ്പനിയിലെ പ്രൊജക്റ്റ് മാനേജരും ബാല്യകാല സുഹൃത്തുമായ ഭർത്താവ് ബിജു റ്റിറ്റി ജോർജ് ഉം ഒപ്പം ഇപ്പോൾ മസ്കറ്റിൽ താമസം . സ്വന്തം കവിതകളെപ്പറ്റി സപ്നയുടെ വാക്കുകൾ തന്നെ കടമെടുക്കാം “ഞാൻ കവിതയെ സ്നേഹിക്കുന്നവളാണ്, വായിച്ചും ചിന്തിച്ചും, മനനം ചെയ്തും ഉള്ള സ്നേഹം. പ്രവാസികൾക്ക് മലയാളം ഒരു നൊസ്റ്റാള്ജി്യ മാത്രമാണ്, അതിനെ അമ്മയെപ്പോലെ സ്നേഹിക്കണം, മക്കളെപ്പോലെ വളർത്തണം. പറയാനുള്ള വാക്കുകളെല്ലാം കവിതയാവില്ല, ആവശ്യമുള്ളത് പുറത്ത് കാണിച്ച്, ഒരു പുകമറക്കുള്ളിലെ നിഴൽ പോലെ ഭംഗി നിലനിർത്തുന്നതാണ് കവിത". സോമരാജൻ പണിക്കർ മുംബൈയ് A Review_By N.Langa on Sapna Anu B. George Painting and poetry has one thing similar in them: they both are coming from the heart of a person. Here is one review of a poem by the poetess who writes from bottom of her heart. If the poetry is to evoke emotional responses; if the lines of a poem are to create a sensual atmosphere; here are some lines that do the same thing with superb sophistication. The poems written by Sapna lead us to a different land of imagination and help getting literary pleasure. She has in store, as she says in one of her poems that, ‘The long pile of stories of life, unfolded, into thy lap, with tears…’ While explaining the human sorrows, she shows us a path of optimism in the same breath: solutions came, step to be taken for… knock knock knock, are we there?… Poetess Sapna George believes, and tries to establish too, that ‘without leap of imagination, or dreaming, we lose the excitement of possibilities’. She does not limit her possibilities; she took the help of images to transmit her emotions into the words. Here in this poem she has taken ‘Father’ as an image to reveal what she has in her mind, as she says about her father that: he never left my hand for a moment, ever since I was born. In these lines of her poems, she lets her lifelong memories to escape and fly in the sky of love and reverence. See, how she longs for her father; how she misses his presence: Never did he forsake me, in lifeNever for moment, never for a day,Always beside me when I needed the most, Human mind takes support of images while conveying messages to others. It is usual for a poet or an artist to use this mechanism of using extended images. Once the artists or a poet enters the larger scale of imagination, the world is much wider for him or her. In this poem, the Indian poetess, Sapna George has tried conveying a message, packed with emotion and reverence. For us, the humans, especially for the women, a father is a pivotal figure in the world of emotion. Hardly a woman misses to remember her father, as he is the person around whom she has erected a tower of hopes; under whose eyes she has built a castle for security. This feeling leaps out and takes the form of the words like ……….. ‘Never did he forsake me, in life Never for moment, never for a day Always beside me when I needed the most.’ Poets often use particular forms and conventions to suggest at alternative meanings in the words: the images we use to convey our feeling are in a way the alternative meanings we have given to the situation, or the flow of our bubbling emotions within. To take the ‘Father’s love’ as imagination is not new in the world of literature; most of the narration in Bible roams around this one word – ‘Father’. In her above poem, Sapna George has poetically arranged the metaphors in a beautiful manner. She has assembled the related metaphors that are completely compatible to each other, or similar in temperament. It creates harmony between the words and the images. Look at these lines: One such mirage is my Dad’ in my life, Always in front of me, waiting for me, Yet I never reach there in time be near, So near to me yet so far away. The poetess has knitted an embroidery of beautiful words here. Feeling of loss is the inherent current in these lines; all the words put in a sculpturesque fashion radiating the feeling of permanent shortfall in life. Every loss presupposes the absence of assured gain. From a father figure we receive many help, in the form of physical things and emotional support. He is the figure that tries to shape our life in a better way. Journeying on the land of memories of her father the poetess says: He suggested, the best books for me to read But never pushed them into my hands. The journey with our father never ends; death is a minor separation. But once the father figure departs for a reason, goes away from us, he enters the larger scale of our imagination. Instead of remaining a name of the greatest relationship, the image of father becomes the controller of all our ideas and emotions that pass through the wonderful land of our mind, our stream of thoughts. (Images courtesy Wikimedia Commons)

Leave a Reply